Макеев Б. «Симфония псалмов» И. Стравинского и эволюция жанра симфонии

Макеев Б. «Симфония псалмов» И. Стравинского и эволюция жанра симфонии// Saryn art and science journal. №4 (17) 2017. – с. 68-73.

Скачать в формате pdf.

МРНТИ 18.41.09

 Б. Макеев1
1Казахская национальная консерватория имени Курмангазы
Алматы, Казахстан

 «СИМФОНИЯ ПСАЛМОВ» И. СТРАВИНСКОГО И ЭВОЛЮЦИЯ ЖАНРА СИМФОНИИ

 Аннотация
В статье рассматривается «Симфония псалмов» И. Стравинского в контексте эволюции жанра симфонии. Автором в самых общих чертах прослеживаются те тенденции эволюции симфонии, которые находят свое отражение в этом сочинении. В частности, в ней воплощены принципы программного симфонизма, как обобщенного, так и конкретного. «Симфония псалмов» – одно из центральных неоклассических произведений И. Стравинского. В статье отмечено, что в трехчастном симфоническом цикле «Симфония псалмов» показана история развития контрапункта и разные эпохи полифонического искусства. В ней так же представлена эволюция европейской духовной музыки от монодии до развитых форм многоголосия и приведены основные исторические модели христианской музыкальной традиции – раннехристианская эпоха грегорианской монодии в первой части; духовная музыка эпохи барокко и Баха – развитая полифоническая форма фуги во второй части; синтез стилистики старых мастеров и современного оркестрового письма, характерный для музыки ХХ в. (третья часть симфонии). Эта стилистическая канва легла на программную идею симфонии, заложенную в трех псалмах– № 38, 39, 150.

 Ключевые слова: Стравинский, «Симфония псалмов», неоклассицизм, эпохи полифонического искусства.

  

Б. Макеев1
1Құрманғазы атындағы Қазақ ұлттық консерваториясы
Алматы, Қазақстан

 СТРАВИНСКИЙДІҢ «ЗАБУРЛАР СИМФОНИЯСЫ» ЖӘНЕ СИМФОНИЯ ЖАНРЫНЫҢ ЭВОЛЮЦИЯСЫ

 Түйін
Мақалада симфониялық жанрдың эволюциясы тұрғысынан Стравинскийдің «Забурлар симфониясы» қарастырылады. Симфонияның тууына шабыт берген оқиға мен оның сыршылдығы сипатталады. Симфониялық эволюциясының жалпылама үрдісі осы шығармада көрініс табады. Атап айтқанда, мұнда жалпылама және нақты бағдарламалық симфонизмінің қағидалары бар.  «Забурлар симфониясы» – Стравинскийдің орталық неоклассикалық шығармаларының бірі. Мақалада үш бөліктегі симфониялық циклде контрапунктің даму тарихы баяндалады және полифониялық өнердің тұтас дәуірі ашылады. Сондай-ақ еуропалық рухани музыканың эволюциясын монодиядан бастап, полифонияның дамыған түрлеріне дейін жеткізеді және христиан музыкалық дәстүрінің негізгі тарихи үлгілерін ұсынады — бірінші бөлімде григориан монодиясының ертедегі христиан дәуірі; Барокко және Бах дәуіріндегі рухани музыкасы — 2 бөлімде полифониялық формасы дамытылған фуга; көне шеберлер стилінің синтезі және жиырмасыншы ғасырдың музыкасына тән заманауи оркестрлік жазу. (симфонияның үшінші бөлігі). Бұл симфонияның стилистикалық тізімі үш забур жырларына негізделген — № 38, 39, 150. Мақала соңында шығарма мазмұны тереңдігі, тақырыбының әрқашанда өзектілігі және салмақтылығымен ерекшеленітінін айтады. Забурлар симфониясына Моцартың дүркін шығармашылығынан кейінгі симфония жанрындағы эволюция деген баға береді.

 

Тірек сөздер: Стравинский, «Забурлар симфониясы», неоклассицизм, полифониялық өнер дәуірі.

 

В. Makeev1
1Kurmangazy Kazakh National Conservatory
Almaty, Kazakhstan

SYMPHONY OF PSALMS BY I. STRAVINSKY AND THE EVOLUTION OF THE GENRE

 Abstract
The article deals with the Symphony of Psalms by I. Stravinsky in the context of the evolution of the symphony genre. The author outlines in the most general terms those trends in the evolution of the symphony which are reflected in this work. In particular, it embodies the principles of programmatic symphonism, both generalized and concrete. Symphony of the Psalms is one of the central neoclassical works of I. Stravinsky. The article notes that in the three-part symphonic cycle Symphony of the Psalms the history of the counterpoint development and various epochs of polyphonic art are shown. It also presents the evolution of European spiritual music from monody to complex forms of polyphony and presents the main historical models of the Christian musical tradition – the early Christian era of the Gregorian monody in the first part; spiritual music of the Baroque and Bach era – a complex polyphonic form of the fugue in the second part; synthesis of the style of old masters and modern orchestral writing, characteristic of the music of the twentieth century (the third part of the Symphony). This stylistic canvas lay on the program idea of the symphony, laid down in three Psalms – No. 38, 39, 150.

Keywords: Stravinsky, “The Symphony of psalms”, neoclassicism, epochs of polyphonic music

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

CAPTCHA image
*